Professionals in de zorg

Attitude, kennis en vaardigheden van professionals
In 2012 is de Multidisciplinaire richtlijn Diagnose en Behandeling Suïcidaal Gedrag (MDRDBSG) verschenen. Organisaties van professionals (zoals van de psychiaters, psychologen en de verpleegkundigen) hebben deze richtlijn onderschreven. De richtlijn laat op basis van wetenschappelijk onderzoek zien hoe als professional te handelen in de verschillende fasen van het suïcidale proces. De samenvatting is hier te vinden.

Er is een brede consensus dat de bekwaamheden van de professionals vaak nog niet in lijn zijn met de inzichten uit deze richtlijn. Het ontbreekt vaak aan een attitude van empathie. Kennis over wat suïcidaliteit is bij verschillende groepen cliënten is niet up to date. Vaardigheden om het gesprek aan te gaan over suïcidaliteit ontbreken. Terwijl het erover praten zo’n belangrijke eerste stap is  In de opleiding van de zorgprofessionals wordt vaak minimaal of helemaal geen aandacht besteed aan het werken met suïcidale cliënten.

Een goed voorbeeld van een project waarin binnen ene instellingen professionals als team gewerkt hebben aan het zich eigen maken van de inzichten van de MDR en het verwerven van de daarbij nodige bekwaamheden, is het Pitstop project van de VU.

De Ivonne van de Ven Stichting stimuleert dat da MDRDBSG daadwerkelijk geïmplementeerd wordt. Bovendien stimuleren wij dat in de basis opleiding van professionals in de zorg en in nascholingen het omgaan met suïcidaliteit een plaats krijgt. Daartoe spreken we o.a. de brancheorganisaties en de verenigingen van de hulpverleners aan.

E-health: 113Online
In Nederland is de stichting 113Online opgericht om vorm te geven aan E-health voor suïcidale cliënten. 113Online is een zelfstandige, onafhankelijke en professionele hulpverleningsinstelling op het gebied van suïcidepreventie. Het Ministerie van VWS subsidieert 113Online. 113Online biedt hulp via de website www113Online.nl en via de telefoon (0900-1130113). Deze hulpverlening is bedoeld als aanvulling op of als aanloop naar ‘face-to-face’ hulpverlening door bijvoorbeeld huisartsen of psychologen. Het motto van 113Online is: Zelfmoord? praat erover. De vrijwilligers en professionals van 113Online luisteren zonder waardeoordeel. Zij staan aan de kant van de hoop en het leven maar begrijpen wel heel goed dat iemand aan suïcide kan denken. 113Online biedt een luisterend oor in crisissituaties: NU praten via chat of telefoon. Bovendien biedt de hulpdienst online therapie mogelijkheden via email, chat of telefoon. Ook is er een aanbod van zelfhulpmogelijkheden, zoals tests, zelfhulpcursussen en gespreksgroepen (zie ook: Hoop doet leven). Tenslotte biedt de website van 113Online achtergrond informatie op thema en voor verschillende doelgroepen zoals cliënten, hulpverleners en nabestaanden.

De Ivonne van de Ven Stichting is één van de foundingfathers van 113Online. De Stichting bevordert dat E-health een duurzame plaats krijgt in het spectrum van voorzieningen waar suïcidale mensen gebruik van maken. Voor de grote groep die geen gebruik maakt van de hulpverlening biedt E-Health mogelijk een uitkomst. Daarnaast stimuleert de Ivonne van de Ven Stichting een goede samenwerking tussen de ‘reguliere’ zorg en 113Online.

Suïcidepreventie beleid instellingen
Om tot verbetering van suïcidepreventie in instellingen van de gezondheidszorg te komen volstaat niet dat individuele professionals op eigen houtje hun aanpak verbeteren, hoe belangrijk dat ook is. Het is daarnaast ook nodig dat instellingen hun visie over suïcidepreventie bepalen, beleid uitzetten en dit via een concreet activiteitenplan implementeren. Er zijn in Nederland inmiddels instellingen die daar concreet vorm aan geven, bv GGZ IN Geest en GGZ Vincent van Gogh. Een wenkend perspectief is daarbij de visie van zero-suicide. In de VS heeft deze visie in de praktijk concreet handen en voeten gekregen met positief resultaat. Bondgenootschap hulpverleners met naasten

In verhalen van naastbetrokkenen van een suïcidaal persoon klinkt vaak door dat hulpverleners hen buitensloten. Zelfs als het om jeugdigen of adolescenten gaat. Het vraagt een andere opstelling van hulpverleners om zich open te kunnen stellen voor een bondgenootschap met goedwillende naasten. Er zijn inmiddels methodieken ontwikkeld om daar vorm aan te geven zoals de ‘eigen kracht’ aanpak.

Een heikel punt hierbij is het beroepsgeheim. Er zijn hulpverleners die zich door het beroepsgeheim belemmerd voelen om naasten en nabestaanden te informeren, anderen echter niet. Wanneer het beroepsgeheim door de hulpverleners in zeer stricte zin wordt gehanteerd, is het bondgenootschap niet mogelijk en blijven de kansen die de ‘eigen-kracht aanpak’ biedt, onbenut. 

Stem geven aan direct betrokkenen
In veel literatuur over suïcidaliteit en suïcidepreventie zijn de direct betrokkenen pijnlijk afwezig. Zij zijn eventueel in beeld als respondenten op een enquête of in een interview. Daar komt nog bij dat het de onderzoekers verboden is om om jongeren die suïcidaal zijn te betrekken bij onderzoek. Dit uitsluiten van suïcidale proefpersonen bij wetenschappelijk onderzoek kan een ernstige belemmering zijn bij het verkrijgen van inzicht in het suïcidale proces.

De Ivonne van de Ven Stichting biedt deze mensen de gelegenheid om via een monitor hun verhaal te vertellen. Op die manier willen we hen meer direct een stem geven. Wij plaatsen de gebundelde verhalen (anoniem) één of tweemaal per jaar op onze website. Onze inzet is om met deze verhalen ons pleidooi voor een betere suïcidepreventie en hulpverlening kracht bij te zetten. Instellingen en professionals kunnen dan mede op basis van feedback van direct betrokkenen hun activiteiten bij stellen. Wanneer u deze monitor te zijner tijd in wil vullen, kunt u zich melden bij
secretaris@ivonnevandevenstichting.nl

Er is geen mogelijkheid om te reageren op dit bericht.